Nadat we waren gedegradeerd uit de Hoofdklasse was het idee dit jaar om toch weer te gaan proberen om terug te komen. Het seizoen was goed begonnen met een overwinning op Espion 1 en op 28 oktober stond een uitwedstrijd in Amstelveen tegen Pegasus 1 op het programma. Maar de voortekenen waren slecht. Om uiteenlopende redenen misten we maar liefst vier spelers uit het eerste team - en wat voor spelers. Manuel, Ivo, Zhanna en Jeroen waren alle vier verhinderd; dat scheelt nogal een slok op een borrel. Er waren dus maar liefst vier invallers nodig - het gaat dan ook wel wat al te snel met de beschikbaarheid van de invallers nu. Gelukkig kon Tobias er ook dit keer wel bij zijn, net als Olaf, Simon en Egecan. Vier invallers is veel, maar Pepijn, Wim en Gerie waren al direct beschikbaar. Alleen hadden we op het laatst toch nog nog steeds geen vierde invaller beschikbaar. Gelukkig was Harmen daar uiteindelijk toe bereid.
Omdat we veel invallers hadden, maar ook omdat we niet altijd te voorspelbaar willen zijn had ik mijzelf min of meer opgeofferd aan bord 1 en Wim was bereid om op bord 2 te spelen. Pepijn en Harmen speelden op bord 7 en 8. Ingeklemd tussen de invallers speelden Tobias op 3, Olaf op 4, Simon op 5 en Egecan op 6. Omdat ik zelf dus moest spelen - maar ook omdat ik mijn aantekeningen niet kan terugvinden - kan ik eigenlijk weinig vertellen over het verloop van die avond. Dus ik beperk mij maar tot de uitkomst. Eerst het goede nieuws: tot mij eigen stomme verbazing won ik van John Spinhoven (1920), Minder verbazingwekkend was dat ook Tobias won van Maurtis van der Meer (1868) en Olaf won van Lucas den Boer (1867). Daarmee was het goede nieuws op want de rest verloor. Wim moest de taaie strijd tegen Peter de Heer (1946) opgeven. Ook ging het mist voor Egecan tegen Krijn ter Braake (1771), Pepijn tegen Boris van de Straat (1859) en Harmen tegen Hans Solcer (1853). Bij de stand 3-4 was alleen Simon nog bezig tegen Bart Stam (1924). Een lange, taaie strijd maar ook aan dat bord ging het mis. Jammer, ondanks de missende spelers hadden we best kans maar het kwam er niet uit.
We hoopten dus weer wat schade te kunnen goedmaken in de thuiswedstrijd tegen Amsterdam West 3 op 26 november. We wisten wel dat dit een steveig team was, maar dat zijn wij natuurlijk ook dus het moest kunnen. We konden niet beschikken over Tobias en Egecan (want buitenland), maar Alexander en Douwe-Jan zouden invallen. Helaas was Alexander echter ziek (tja, daar doe je niks aan) en moesten we dus een laatste moment-invaller hebben. Opnieuw was Wim daartoe bereid. Fantastisch Wim, maar helaas zijn daarbij je invalbeurten "op". Al snel (na 17 zetten) kwam Simon op bord 3 remise overeen tegen Mustapha Yahia (1822), die vorig jaar nog voor ons speelde en 3x bij Raadsheer 1 inviel! Volgens Simon kwam hij goed weg met die remise. Daarna duurde het uren voordat er meer duidelijkheid kwam.
Om half 11 zag ik nog weinig duidelijkheid. Ivo (2 tegen Aldo van de Woestijne - 2011) staat dan al heel goed, zo niet gewonnen. Bij Manuel (1 tegen Jeroen Cromsigt - 2020) heb ik mijn twijfels maar dat heb ik wel vaker en dan wint hij Btoch gewoon dus wie ben ik? In de partij van Zhanna (4 tegen invaller Frits Veenstra - 1794) heb ik vertrouwen want het gaat heel voortvarend. De stelling van Jeroen (5 tegen Paul van Haastert - 1996) ziet er mooi uit, maar ook wel een beetje moeilijk - toch heb ik er vertrouwen in. Bij Olaf (6 tegen Ridens Bolhuis - 1894) ziet het er in mijn ogen gelijkwaardig uit. Wim (7 tegen Wim van Tuyl - 1833) krijgt remise aangeboden, maar hij heeft het gevoel nu juist steeds beter te komen staan dus hij speelt door. Bij Douwe-Jan (8 tegen Jos Kooiker - 1882) durf ik er eigenlijk weinig van te zeggen. Al met al zou een kleine overwinning nog mogelijk moeten zijn. Vanaf dat moment komt de een na de ander melden remise te willen aanbieden. Allemaal best, maar er moet wel nog iemand winnen natuurlijk. Bij Douwe-Jan wordt het dan remise na een toch vrij wilde partij. Bij de stand 1-1 gaat Olaf door zijn vlag in toch al vrij moeilijke stelling. Ivo wint zoals verwacht. Als het 2-2 is wint Zhanna haar partij zoals verwacht, al heb ik niet precies gezien hoe. Maar mooi hoor! Helaas staat Jeroen verloren: hij had een mooie stelling maar ik denk een verkeerd plan. Wim wint op een prachtige manier (in Wim-stijl) het eindspel in zijn partij. Maar dan: drama bij Manuel. Hij krijgt een remise-aanbod maar weigert dat. Kort daarna moet hij echter een kwaliteit afstaan om erger te voorkomen. Maar het komt niet meer goed. Verlies voor Manuel en natuurlijk een prachtige prestatie van Jeroen Cromsigt. Eindstand: 4-4.
En dat is eigenlijk niet genoeg. De concurrentie had elkaar te pakken genomen dus bij een niet eens zo grote winst hadden we zelfs tweede kunnen staan. Maar nu staan we op de vijfde plaats en dus zelf in de onderste helft. Voor dit kalenderjaar zit het er in ieder geval op; de vierde match spelen we pas op donderdag 5 februari, uit tegen Oosten-Toren 2. Die staan onderaan, maar we kunnen ons niet veroorloven om er te makkelijk over te denken. Gelukkig hoeven we niet te moeilijk meer te doen: het enige wat nog helpt is winnen met zo groot mogelijke cijfers. We zullen zien of dat lukt.
Gerie Opgenhaffen.