logo large
S c h a a k v e r e n i g i n g

De Raadsheer

A m s t e r d a m

OOK DE LAATSTE WEDSTRIJD GEWONNEN

Op woensdag 30 maart speelde het eerste de laatste wedstrijd van het seizoen tegen Pegasus 1. Het kampioenschap was al binnen, maar toch wilden we het seizoen graag in stijl afsluiten. Het werd ook wederom een klinkende overwinning - met 6-2 - maar opnieuw zag het daar lange tijd niet naar uit. Ja, een kleine overwinning misschien.

Om het kampioenschap te vieren zijn we van tevoren met het grootste deel van het team, enkele invallers en de huidge teamleider en zijn voorganger, wat gaan eten. Net op tijd konden we toch gaan schaken. Stephan kon er helaas niet bij zijn, maar met Mustapha en Jop als invallers kwamen we toch weer beresterk aan de start. Ook voor Pegasus stond er niets meer op het spel, dus er hoefde geen ongezonde spanning te zijn. Behalve voor Ramon, want die kon 8 uit 8 halen op bord en moest daarna snel de nachtdienst in.

Om 22.00 uur stonden Vincent (6) en Jop (8) gewonnen, maar ik vond Henri (7) moeilijk staan. Mustapha (5) stond weliswaar 2 pionnen voor, maar kreeg wel een hele enge aanval over zich heen. Ramon (1) en Olaf (2) stonden wel behoorlijk, maar niet gewonnen. Simon (3) gebruikte heel veel tijd en had daar ogenschijnlijk weinig voor terug. De stelling van Jacob (4) was gelijkwaardig. Overigens hadden Olaf en Jacob tegenstanders met een (overigens klein beetje) hogere rating.

Maar het kwam toch weer goed. Het eerste punt kwam van Vincent, die tegen een te zwakke invaller speelde. Maar ja, je moet het toch maar doen. Simon kwam inderdaad in enorme tijdnood en ook zijn stelling was slecht. Met minder dan een minuut op de klok ging hij mat. Na enkele prachtige overwinningen ging het nu wat minder, al moet gezegd worden dat zijn tegenstander het ondanks een wat lagere rating uitstekend speelde. Even was het 1-1, maar al snel won Mustapha. En heel mooi: hij moest rustig en secuur spelen om de vele klippen die tegenstander journalist Bart Stam (die ik uit Haarlem ken) had ingebouwd te omzeilen maar hij vond de goede zetten. Ramon had al eens remise geweigerd tegen Hugo Luirink, maar kon daar toch niet aan ontsnappen. Ik had hem die 8 uit 8 aan bord 1 zeker gegund, maar met 7,5 uit 8 blijft hij natuurlijk topscoorder. Het was 2,5 - 1,5.

Dat bleef even zo, maar toen kwamen de punten binnen. Om te beginnen bij Jacob. Opnieuw zag ik het helemaal niet aankomen, maar plotseling toverde hij weer een matnet op het bord - net als in de vorige ronde. Hoe doet hij dat toch? Henri had zijn stelling weten om te buigen en kwam steeds beter te staan. Uitendelijk was het niet meer te houden en Henri haalde het beslissende punt binnen. Jop stond al heel lang gewonnen, maar moest toch nog heel veel manoeuvreren om dat te verzilveren. Hij kreeg nog een oneerbaar remisevoorstel, maar dat deed Jop alleen de rug maar verder krommen. Maar het punt kwam binnen. Toen werd het bij Olaf snel - en terecht - remise, al had hij lange tijd wat beter gestaan tegen John Spinhoven - die jaren bij Zukertort gespeeld heeft.

Het prachtige seizoen is nu afgesloten voor het eerste want in de laatste ronde zijn we vrij. Maar wat daar ook gebeurt: Raadsheer 1 blijft minstens 4 mp voor staan. En met 45,5 bp (ofwel 5,7 gemiddeld per wedstrijd) kun je ook thuis komen. Ze kunnen hun borst nat maken in de promotieklasse!

 

 

Raadsheer 2 - Almere 3: 5½ - 2½

Door: Wim Postema

Raadsheer 2 boekt klinkende overwinning

 

Mustafa weer terug in onze gelederen speelde aan bord 1 een moeilijke partij. Een gesloten centrum met actief spel aan de flanken. Zijn paarden stonden op de damevleugel terwijl de lopers behoorlijk passief waren op de koningsvleugel. Uiteindelijk bleek een doorstoot van wit beslissend.

André speelde een gezonde opening kreeg iets wat op een koningsaanval leek en achteraf ook bleek te zijn! Mooie overwinning en ook mooi dat hij toch nog kon meespelen.

Eelco lijkt een consistent spel te vertonen. Zijn tegenstander offerde eerst een stuk voor de koningsaanval, gooide er daarna nog een toren tegenaan, maar Eelco had natuurlijk verder gekeken. Geen paniek en kassa.

Gerie speelde zijn bekende spelletje. Koningsfianchetto, tezamen met het oprukken van de a en b-pion, inclusief toren op de open c-lijn. Het leverde hem uiteindelijk pionwinst op. Toen zijn dame de zwarte stelling kon binnendringen was het snel bekeken.

Hans speelde Hollands, maar wel een speciale variant. Hij kwam er heel degelijk mee te staan en toen de tegenstander zich vergaloppeerde sloeg Hans toe.

Wim kreeg een klassieke Scheveninger op het bord. Kwam gewonnen te staan, maar kon niet doorslaan. In tijdnood gaf hij zelfs een kwaliteit weg, maar gelukkig werd het toch nog remise.

Alexander kreeg een hele tactische stelling. De tegenstander zette zichzelf in een aftrekschaak, maar na afwikkeling bleef A. toch twee pionnen achter. Een laatste agressieve aanval mocht niet baten en hij verloor.

Douwe-Jan speelde tegen de draak een Scheveninger opstelling en het bleek te lonen. Hij won een stuk tegen 3 pionnen. Nauwgezet verder spelen zorgde voor een punt.

 

Uitslag 5½ - 2½, een mooi resultaat en handhaving moet nu toch mogelijk zijn.

 

Kampioen!

remise grasmatDoor: Gerie Opgenhaffen

We hadden lang uitgekeken naar die vrijdag 11 maart. Doordat de concurrentie elkaar in de haren zat kon Raadsheer 1 al vroeg in het seizoen kampioen worden door te winnen van Grasmat 1. En die klus werd geklaard met een 1-7 overwinning. Terug naar de promotieklasse!

Nu kan die uitslag de indruk wekken dat het allemaal moeiteloos en van een leien dakje ging. Dat is toch niet helemaal zo en halverwege de avond was ik er nog niet gerust op. Vandaar dat Stephan, die aan bord 2 een remise-aanbod kreeg toen hij toch echt wat minder stond, na overleg doorspeelde. Toch zou het met zo'n ratingverschil wel moeten lukken. Dat ratingverschil bedroeg gmiddeld 254 punten per bord en zonder bord 8 - waar het ratingverschil wel heel extreem was - was het nog altijd 190 punten gemiddeld. Maar Chaturanga heeft eerder in het seizoen aangetoond dat rating niet alles zegt.

Maar het ging goed. Vincent trof aan bord 8 een tegenstander met een rating van 1252. Dat krachtsverschil was toch echt te groot en Vincent kwam al snel gewonnen te staan. Dat deed hij dan ook en daarmee haalde hij het eerste punt binnen. Dan staan Ramon op bord 1 en André op bord 5 ook al erg goed. André komt binnen in de vijandelijke stelling en het is niet meer te houden: het tweede punt was binnen. Maar het derde punt was verrassend: Jacob kwam aan bord 6 in de problemen; dat kon hij net keepen maar wel met een pion minder en een slechtere stelling. Maar in no-time kwam er plotseling een onpareerbaar mat op het bord in het voordeel van Jacob. Dat derde punt was toch echt wel de omslag van de avond. Olaf had aan bord 4, tegen Mischa de Rue die we nog kennen als gast bij eerdere zomercompetities van de Raadsheer, inmiddels een remise-aanbod gekregen. Hij liet zijn klok rustig lopen en wachtte de ontwikkelingen af. En die waren goed. Stephan had het aan bord 2 - tegen ex-dubbellid Jildo Kalma - aanvankelijk zwaar, maar toch kreeg hij op een gegeven moment behoorlijke dreigingen. Jildo verdedigde sterk, maar uiteindelijk brak het toch door: 0-4!grasmat open

Dat was uiteraard het uitgelezen moment voor Olaf om de remise alsnog aan te nemen. Zo haalde hij het winnende halfje binnen en waren we kampioen! Na alle jaren van inspanning van Olaf voor club en team - voor maar vooral ook achter de schermen - had hij dat ook volkomen verdiend. Toen ik al ruimschoots aan een Belgisch biertje zat haalde ook Ramon aan bord 1 het punt binnen waar al een tijd op gerekend werd. Henri speelde op bord 7 tegen Adrienne Cramer, bekend als toernooileider van de SGA. Henri stond wel de hele tijd wat beter, maar kon niet aan een soort van eeuwig schaak ontkomen dus dat werd remise. Alleen Simon was nog bezig aan bord 3. Zijn partij had wisselende kansen, had ik het idee: in het begin stond Simon er beter voor, later kwam hij toch wat minder te staan maar uiteindelijk won hij weer in de prachtige stijl die we inmiddels kennen van Simon.

Prachtig. Heel mooi was ook de grote belangstelling van leden die kwamen kijken bij het Grasmat. Oude tijden lijken te herleven. Dat is niet altijd goed, maar wat dit betreft wel. Na afloop kregen we van Joop de kans om het kampioenschap in ons eigen clublokaal te vieren en dat deden we ook. Niet alleen gaan we terug naar de promotieklasse; ook de sfeer in het team is duidelijk verbeterd en daar zijn ook de nieuwe teamleden zeker debet aan.

Ten slotte: de sympathieke en sportieve club het Grasmat waar wij te gast waren organiseert op 14 en 15 mei hun inmiddels traditionele Grasmat Open Open.
Op hun verzoek besteed ik daar graag even aandacht aan.